Hazirane 2, 2009 - Ruhumun içinden
Kış gecelerinin dayanılmaz hafifliğiydin sen Kimliğim düşüyor sessizce gölgem gölgenin peşinde Bir iz arıyorum henüz daha tadılmamış Dokunulmazlığın olduğu bir sınırda Yetim bir yürek gibi takılı kalmışım Dar bir odada dumana verdim ömrümü Tüm sıfatları takıp takıştırdım Gecenin düşleri kuruldu pervasızca Kapalı kapılar ardında esrik sevişmeler var Bir gövdeden bir gövdeye düşlerin uçuştuğu yerde Son sefer teknesine atlayıp ayaküstü korkuluklara tutunup Sana uyanmanın tenhalığında Ağırlığını hissediyorum -ey karanlık-
-kimliğini unuttu aşk-
Düşmeye başladı kelimeler seyir defterime Teninin sıcaklığı düştü tenime Kıyamazdım dokunmaya kirlenirsin diye En hırçın zamanlarında bile Yıldızlar gibi ışıldayıp Düş kollarıma! ------------------------------------------------------------- Dul günahlar gibi körpeydi sana sevgim
| 
